90 lat temu, 18 września 1927 roku, zorganizowano w Warszawie na Wiśle pierwsze regaty klasowe. Przed tą datą także rywalizowano na rzece pod żaglami, ale startowały bardzo różne jachty, trudno było więc o obiektywna ocenę umiejętności żeglarskich. Wprowadzenie klas regatowych spowodowało ujednolicenie zasad i uporządkowanie burzliwie rozwijającego się żeglarstwa w środowisku warszawskim.

MAS


Polski Związek żeglarski dostrzegając konieczność ujednolicenia sprzętu opracował założenia kilku klas jachtów mogących ścigać się na wodach śródlądowych. Antoni Aleksandrowicz opracował projekty i założenia techniczne klas „V”, „S”, „H”, „L” i „E” Były to klasy różniące się wielkością kadłuba i powierzchnią żagli, ich wspólnym mianownikiem była prostota konstrukcji i łatwość budowy. Po raz pierwszy w regatach klasowych rywalizowano w Warszawie 18 września 1927 roku, a sędzią głównym regat był Antoni Aleksandrowicz. Była to swoista próba generalna klas powstałych w okresie poprzedzającym regaty, po imprezie uznano, także na łamach prasy żeglarskiej, że nowe klasy spełniają swoje zadanie, rywalizacja była interesująca, a dzięki wprowadzeniu porównywalnych jachtów także emocjonująca dla publiczności. Regaty obserwowało kilak tysięcy widzów rozlokowanych na brzegach, cieszyły się dużym zainteresowaniem, a prostota budowy mniejszych klas jachtów zaprezentowanych przez Aleksandrowicza przyczyniła się do rozwoju żeglarstwa. W kolejnych latach regularnie na Wiśle organizowano regaty żeglarskie, a startowało w nich po kilkadziesiąt jachtów.

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.