11 września 1949 roku doszło do spektakularnego wydarzenia.  Na wspólnym posiedzeniu Ligi Morskiej i Polskiego Związku Zachodniego został złożony wniosek o połączeniu obu organizacji. W relacji z tego spotkania czytramy min.: „Prezydium Rady Głównej i Plenum Zarządu Głównego Ligi Morskiej na wspólnym posiedzeniu w dniu 11 września 1949 roku wychodząc z założeń programowych i powiązań organizacji z Polskim Związkiem Zachodnim, upoważniły Prezydium Zarządu Głównego Ligi Morskiej do zwołania Walnego Zjazdu Delegatów w okresie jesiennym i postawienia wniosku o połączenie Ligi Morskiej z Polskim Związkiem Zachodnim na bazie dalszego programowego działania zdążającego do mobilizacji opinii społecznej i społecznych środków materialnych dla jak najszerszego i intensywnego współudziału w realizowaniu morskich planów gospodarczych Polski Ludowej, do zwiększenia obronności kraju i bezpieczeństwa naszej granicy morskiej i nierozerwalnie z nią związanej granicy na Odrze, Nysie Łużyckiej – granicy pokoju” (Morze nr 10/1950, str. 23). W praktyce oznaczało to przejęcie dorobku Ligi Morskiej w celu jej likwidacji.  Przewidywania działaczy ligowychg stały się wkrótce faktem; z dniem 10 maja 1953 roku Ligę Morską zlikwidowano przez włączenie jej do Ligi Przyjaciół Żołnierza. Tego dnia, podczas zwołanej  Konferencji Krajowej Ligi Morskiej prezes Wągrowski stwierdził, że nie jest ona statutowa, gdyż nie ma na to czasu. Tego samego dnia w Centralnym Klubie Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej z udziałem około 300 przedstawicieli LPŻ, LL i LM zjednoczono organizację w myśl doświadczeń i przykładu bratniego DOSAAF tworząc LPŻ (od 1962 Ligę Obrony Kraju). Półmilionowa Liga Morska, której korzenie sięgały 1918 roku, przestała istnieć.

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.