27 listopada 1949 roku, po burzliwych obradach Koło Kapitanów działające przy Polskim Związku Żeglarskim podjęło uchwałę wpisującą się w dyskusję związaną z przeprowadzeniem reformy stopni żeglarskich. W opinii na temat projektu programu szkolenia na stopnie żeglarskie opowiedziało się za „szerokim ujęciem części ideologicznej i ogólnej programu, a to w celu wychowania żeglarzy zgodnie z zadaniami demokratycznego sportu”.

Dyskusja przeciągała się, nowy regulamin został wprowadzony dopiero 15 stycznia 1951 roku i był wzorowany na radzieckich założeniach. Znaczący stopień ideologizacji nie dziwi, pod koniec lat 40. komuniści konsolidowali władzę i wątki polityczne, czy ideologiczne, były wplatane w każdą dziedzinę życia. System prezentował się następująco:

15 stycznia 1951 GKKF zatwierdził regulamin sportowych stopni żeglarskich[2].

żeglarz           

pełnienie funkcji wykwalifikowanej załogi na jachtach śródlądowych bez ograniczeń

prowadzenie jachtów do 9 m² przystosowanych dla początkujących w żegludze dziennej do 3° B, na akwenie określonym przez władze sekcji żeglarskiej.

  • sternik III klasy

pełnienie na jachcie funkcji wykwalifikowanej załogi w żegludze po morskich wodach osłoniętych;

samodzielne prowadzenie do 15 m² żagla w rejonie ustalonym przez SŻ WKKF danego województwa, a także poza tym akwenem pod kontrolą sternika II klasy;

udział w regatach jako prowadzący jacht w granicach swoich uprawnień.

  • sternik II klasy

samodzielne prowadzenie wszystkich jachtów po wodach śródlądowych bez ograniczeń;

startowanie we wszystkich w regatach śródlądowych;

prawo do ubiegania się o stopień instruktora i szkolenia w zakresie posiadanego stopnia.

  • sternik I klasy            

prowadzenie jachtu do 60 m² żagla po morskich wodach osłoniętych;

pełnienie funkcji oficerskich w rejsach pełnomorskich na jachtach do 150 m² żagla;

prawo do ubiegania się o stopień instruktora i szkolenia w zakresie posiadanego stopnia..

  • kapitan II klasy

prowadzenie jachtu do 150 m² żagla w rejsach po Morzu Bałtyckim – z wyłączeniem Sundu, Bełtów oraz Zatoki Botnickiej;

pełnienie funkcji oficerskich bez ograniczeń

szkolenie w zakresie posiadanego stopnia.

  • kapitan I klasy                       

prowadzenie jachtów po wodach morskich bez ograniczeń;

szkolenie w zakresie swego stopnia.

System nie przetrwał długo, wraz z odwilżą w 1956 podjęto stosowne działania i rok później wprowadzono nowy regulamin.

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.