15 stycznia 1951 roku GKKF zatwierdził regulamin sportowych stopni żeglarskich, a przepisy weszły w życie po dwóch tygodniach, 29 stycznia. Dziś młodzi czytelnicy mogą przecierać oczy ze zdumienia na tak restrykcyjny system jednak żeglarze w poczatku lat 50. byli szczęśliwi, że w ogóle pozwolono uprawiać im żeglarstwo, nawet jeśli było to ograniczone bardzo restrykcyjnymi normami. Oceniając poniższy system nalezy brać pod uwagę kontekst historyczny; Polska właśnie wchodziła w kulminację okresu stalinizmu, dokręcano śrubę w wielu dziedzinach życia, nie oparło się temu procesowi także żeglarstwo. Po zawieszeniu PZŻ-u to Komisja Żeglarstwa GKKF przejęła rolę kierowania sprawami żeglarstwa, ale czyniłą to na wzór radziecki i zgodnie z dyspozycją polityczną ówczesnej władzy.

System, który wprowadzono, wprost nawiązywał do wzorców radzieckich; z nazw stopni (poza [pierwszym) zniknęło słowo „żeglarz”, a w jego miejsce wprowadzono pojęcie „klasy”, ustanowiono także 3 stopnie sternika, z których dopiero ostatni, I klasy, nabywał prawa do prowadzenia jachtów po morskich wodach osłoniętych.  Dwa stopnie kapitańskie (II i I klasy), przy czym stopień niższy upoważniał do prowadzenia rejsów po Bałtyku z wyłączeniem Sundu, Bełtów i Zatoki Botnickiej oraz oczywiście wykluczał zachodzenie do portów zagranicznych w rejsach krajowych.

Precyzyjne uprawnienia poszczególnych stopni można znaleźć poniżej

żeglarz

pełnienie funkcji wykwalifikowanej załogi na jachtach śródlądowych bez ograniczeń,

prowadzenie jachtów do 9 m² przystosowanych dla początkujących w żegludze dziennej do 3° B, na akwenie określonym przez władze sekcji żeglarskiej.

sternik III klasy

pełnienie na jachcie funkcji wykwalifikowanej załogi w żegludze po morskich wodach osłoniętych;

samodzielne prowadzenie do 15 m² żagla w rejonie ustalonym przez SŻ WKKF danego województwa, a także poza tym akwenem pod kontrolą sternika II klasy;

udział w regatach jako prowadzący jacht w granicach swoich uprawnień.

sternik II klasy

samodzielne prowadzenie wszystkich jachtów po wodach śródlądowych bez ograniczeń;

startowanie we wszystkich w regatach śródlądowych;

prawo do ubiegania się o stopień instruktora i szkolenia w zakresie posiadanego stopnia.

sternik I klasy

prowadzenie jachtu do 60 m² żagla po morskich wodach osłoniętych;

pełnienie funkcji oficerskich w rejsach pełnomorskich na jachtach do 150 m² żagla;

prawo do ubiegania się o stopień instruktora i szkolenia w zakresie posiadanego stopnia..

kapitan II klasy

prowadzenie jachtu do 150 m² żagla w rejsach po Morzu Bałtyckim – z wyłączeniem Sundu, Bełtów oraz Zatoki Botnickiej;

pełnienie funkcji oficerskich bez ograniczeń

szkolenie w zakresie posiadanego stopnia.

kapitan I klasy

prowadzenie jachtów po wodach morskich bez ograniczeń;

szkolenie w zakresie swego stopnia.

System ten przetrwał zaledwie 6 lat, na fali październikowej odwilży został zmieniony jesienią 1956 roku.

MAS

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.