23 maja 1923 szkolny bark „Lwów” wyrusza z Gdańska w pierwszy oceaniczny rejs. Była to wyprawa wyjątkowa. „Lwów” bowiem jako pierwszy w polskiej flocie zawiózł polską banderę na drugą półkulę. Nie była to nowoczesna jednostka, statek miał niewystarczające zbiorniki wody, zaledwie 30 ton, co w długiej podróży oznaczało jej racjonowanie, zbyt małe zbiorniki paliwa, wskutek czego na silniku manewrowano wyłącznie w portach, brak chłodni oznaczał konieczność zabrania żywności konserwowanej i suszonej.

Po wypłynięciu z Gdańska 23 maja 1923 roku, statek skierował się do Kopenhagi. Stąd popłynął do Limhamn, francuskiego Hawru, aby następnie pożeglować do Mindelo na Wyspach Zielonego Przylądka. Kolejnym etapem były brazylijskie porty Rio de Janeiro, Paranaguo, a następnie Santos. Po długim etapie atlantyckim statek powrócił do Europy zawijając do Falmouth i Cherbourga, gdzie pozostawiono „Lwów” na zimę.

To nie była łatwa podróż, zarówno pod względem organizacyjnym, logistycznym, szkoleniowym i współpracy niezgranej jeszcze załogi. Mamert Stankiewicz, kapitan statku, we wspomnieniach notował”: „Wszystkie komendy były wydawane przeważnie w języku niemieckim, nikt nie zadawał sobie trudu, żeby spróbować je spolszczyć. Z marynarzami trudno było porozumieć się po polsku. Wiedziałem, że mamy przed sobą wiele pracy i sam czułem się jeszcze bardzo słabym pod względem języka i ciągle mi się plątały słowa komendy, do której się przyzwyczaiłem, rosyjskiej.” (Pamiętniki Mamerta Stankiewicza”.

Do ramki
kadra „Lwowa”
komendant – Tadeusz Ziółkowski
kierownik nauk i głowny nawigator – Mamert Stankiewicz
I oficer – Konstatnty Maciejewicz
II oficer – Tadeusz Szczygielski
II oficer – Józef Borkowski
IV oficer – Stefan Ancuta
Dyrektor PSM w Tczewie– Antoni Garnuszewski

MAS
Foto NAC

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.