10 kwietnia 1934 roku na rynku wydawniczym ukazał się pierwszy numer czasopisma „Żeglarz”.  Ukazywało się ono w latach 1934-1939. Wydano łącznie 45 numerów.

Był to początkowo dodatek do popularnego wówczas, wydawanego w Katowicach, pisma „Na Tropie”, liczył 4 strony i był pierwszym w Polsce periodykiem w całości poświęconym sprawom żeglarstwa. Pismo było atrakcyjne wizualnie, dużo ilustracji fotograficznych, a także niemało planów, mapek i wykresów. Zmianę przyniósł rok 1936, kiedy to pismo zyskało samodzielność zmieniając zarazem gruntownie szatę graficzną. „Żeglarz” ukazywał się regularnie do wakacji 1937 roku, ostatni numer ukazał się jako łączony, czerwcowo-lipcowo-sierpniowy, po czym bez zapowiedzi zniknął z rynku.

Tytuł koncentrował się na sprawach żeglarstwa w harcerstwie, prezentowano nowe przystanie, informowano o spotkaniach władz harcerskich, naradach, zjazdach i konferencjach ruchu harcerskiego, prezentowano publikacje książkowe związane ze sportami wodnymi. Dużo miejsca poświęcano problemom wychowania morskiego, rekomendowano także poznawanie wód Polski i opisywano szlaki wodne.

Po odrodzeniu się tytułu w 1939 roku pismo zmieniło nieco charakter koncentrując się na reportażach z wypraw żeglarskich oraz publikując zdecydowanie więcej materiałów literackich. Opisywano wyprawy jachtu Poleszuk, rejs Władysława Wagnera na trzech kolejnych Zjawach, rejsy szkoleniowe Zawiszy Czarnego.

Pismo, pomimo swoich mankamentów redakcyjnych i zmian formuły, cieszyło się dużym zainteresowaniem odbiorców. Po wojnie pismo nie zostało reaktywowane, ale tytuł „Żeglarz” zaistniał na krótko na rynku prasowym w latach 1946-48, kiedy wydawany był nakładem Państwowego Centrum Wychowania Młodzieży, a także w 1988 roku jako pismo wydawane staraniem Ligi Morskiej.

Foto: reprodukcje MAS

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.