18 marca 1908 roku na Syberii urodził się Aleksander Bereśniewicz, zm. 5  stycznia 2007 r. w Gdańsku. Jachtowy kapitan żeglugi wielkiej (1958-11-22. Nestor i legendarna postać polskiego żeglarstwa. W roku 1924 przyjechał do kraju razem z grupą dzieci, które zamieszkały w Wejherowie. Opiekował się nimi dr Józef Jakóbkiewicz, preferujący wychowanie poprzez żeglarstwo. Zamiłowanie Bereśniewicza do żeglowania pozostało mu do końca życia. W 1932 roku ukończył Centralny Instytut Wychowania Fizycznego w Warszawie. Następnie mieszkał w Gdyni, będąc nauczycielem wf w Państwowej Szkole Morskiej. Każdą wolną chwilę poświęcał żeglowaniu jachtami po morzu. Pływał na jachtach „Temida II” i legendarnym żaglowcu harcerskim „Zawisza Czarny” (był najmłodszym oficerem), dowodzonymi przez gen. Mariusza Zaruskiego. W sezonach żeglarskich odbywał rejsy bałtyckie i oceaniczne. Po wojnie prowadził pionierskie wówczas rejsy do Bergen i Szkocji, dookoła Islandii oraz do Stanów Zjednoczonych i Kanady. W 1971 roku samotnie żeglował w zimowych warunkach, zyskując miano „Kapitana Mroza”. Za ten „samotny 600-milowy rejs w wyjątkowo trudnych jesiennych warunkach po Bałtyku” otrzymał w 1971 r. wyróżnienie w konkursie Rejs Roku. Prowadził wiele rejsów morskich i oceanicznych, był także regatowcem. W 1936 r. był wnioskodawcą nazwania ukończonego właśnie basenu jachtowego w Gdyni im. Mariusza Zaruskiego (wniosek został zrealizowany dopiero w latach pięćdziesiątych, po odbudowaniu falochronów zniszczonych w czasie II wojny światowej). Był Pracownikiem naukowym Politechniki Gdańskiej. Członek Honorowy Akademickiego Klubu Morskiego w Gdańsku. W roku 1986 otrzymał w konkursie Rejs Roku Nagrodę Specjalną PZŻ „Za całokształt dokonań żeglarskich”. W 2000 r. uhonorowany został nagrodą „Conrada”. Odznaczony odznaką Zasłużonego Działacza Żeglarstwa Polskiego (1958).

Autor

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.