Władysław Michał Owczarzak (ur. 1936) – aktor reżyser, autor scenariuszy i adaptacji teatralnych, pedagog.
Od urodzeń związany z Toruniem. W 1957 roku zadebiutował jako aktor na scenie Teatru „Baj Pomorski” w Toruniu, z którym związał się na pięćdziesiąt lat. W Toruniu stworzył kilkadziesiąt ról w spektaklach lalkowych dla dzieci i dorosłych oraz wyreżyserował kilkanaście spektakli na podstawie autorskich adaptacji i własnych tekstów. Współpracował z wieloma teatrami lalkowy mi w Polsce, a w latach 2007-2009 zatrudniony był na stanowisku aktora w Teatrze lalki Tęcza w Słupsku. W Toruniu współpracował z lokalnym radiem, placówkami kultury, kształtując wrażliwość teatralną i literacką wielu pokoleń. Jest autorem książek: „Zwykły człowiek. Rzecz o Stanisławie Stapfie” (Toruń 2010), „Zszywanie wspomnień. Opowieść rodzinna” (Toruń 2024) oraz publikacji dla dzieci „Miś na spacerze” (2007). Dwukrotnie był laureatem plebiscytu gazety „Nowości” na najpopularniejszego aktora w Toruniu (Złota Kareta w sezonach 1976/77 i 1979/80). Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia na ogólnopolskich festiwalach.
Od początku swojej działalności artystycznej związany jest z Związkiem Artystów Scen Polskich (członek Sekcji Teatrów Lalek Zarządu Głównego i Wiceprzewodniczący Oddziału Kujawsko-Pomorskiego z siedzibą w Toruniu. Za swoją działalność artystyczną otrzymał liczne odznaczenia, w tym m.in. Odznakę Zasłużony dla Torunia (1987) oraz statuetkę „Stulecia ZASP” z okazji stulecia Związku Artystów Scen Polskich. Uhonorowaniem całokształtu jego aktywności na wielu polach życia teatralnego są medale, wśród których do najważniejszych należą Złoty Krzyż Zasługi (1987), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy artystycznej (1995), Brązowy i Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2006 i 2015) oraz Medal Prezydenta Miasta Torunia „Thorunium” (2026).
„Moja wyprawa kajakowa Pętlą Toruńską miała miejsce w 1954 roku, a jej historię spisałem dzięki mojemu przyjacielowi Jankowi. Minęło wiele lat od naszej żeglarskiej przygody, ale gdy siadłem do pisania, wszystko mi się przy pomniało – dzień po dniu, tak jakbym wczoraj wrócił z wyprawy. Dopiero teraz, po wielu latach postanowiłem pokazać ją światu. Dziś z perspektywy czasu, bardziej doceniam możliwość poznania kawałka swojego kraju z porcji młodego człowieka. To było postrzeganie świata, przyrody, geografii i szeroko pojętej historii – przeszłości, która ciągle ingerowała w naszą rzeczywistość i czyni to również obecnie.
Władysław M. Owczarzak
